📄คำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่าย

ภาษีหัก ณ ที่จ่ายเป็นกลไกที่ผู้จ่ายเงินต้องหักภาษีไว้ส่วนหนึ่งแล้วนำส่งกรมสรรพากรแทนผู้รับเงิน จุดที่ผิดกันบ่อยที่สุดคือการนำยอดที่รวม VAT แล้วมาคูณอัตราภาษีโดยตรง ซึ่งทำให้หักเกินจริง เพราะภาษีหัก ณ ที่จ่ายต้องคิดจากฐานก่อน VAT เสมอ

ลำดับการคำนวณที่ถูกต้อง เริ่มจากหาฐานราคาก่อน VAT ก่อน จากนั้นคำนวณ VAT 7% จากฐานนั้น และคำนวณภาษีหัก ณ ที่จ่ายจากฐานเดียวกัน สุดท้ายยอดที่จ่ายจริงคือฐานบวก VAT ลบภาษีหัก ณ ที่จ่าย

ตัวอย่าง จ้างทำของมูลค่า 10,000 บาท ผู้รับจด VAT ฐานคือ 10,000 บาท VAT คือ 700 บาท ภาษีหัก ณ ที่จ่าย 3% คือ 300 บาท ยอดที่จ่ายจริงคือ 10,000 บวก 700 ลบ 300 เท่ากับ 10,400 บาท

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย คือการนำ 10,700 บาทซึ่งรวม VAT แล้วมาคูณ 3% ได้ 321 บาท ซึ่งหักเกินไป 21 บาท ผู้รับเงินจะได้เงินน้อยกว่าที่ควร และตัวเลขในใบหักภาษีจะไม่ตรงกับที่ควรเป็น

อัตราที่ใช้บ่อย ค่าจ้างทำของ ค่ารับเหมา ค่าบริการ ค่านายหน้า และค่าลิขสิทธิ์ หักในอัตรา 3% ค่าเช่าอสังหาริมทรัพย์หัก 5% ค่าโฆษณาหัก 2% และค่าขนส่งหัก 1%

ใครมีหน้าที่หัก ผู้จ่ายเงินที่เป็นนิติบุคคลมีหน้าที่หักภาษีทุกครั้งที่จ่ายเงินได้ประเภทที่กำหนด ส่วนบุคคลธรรมดาโดยทั่วไปไม่มีหน้าที่หัก ยกเว้นบางกรณีเช่นการจ่ายค่าเช่า

กำหนดนำส่ง ภาษีที่หักไว้ต้องนำส่งกรมสรรพากรภายในวันที่ 7 ของเดือนถัดไป โดยใช้แบบ ภ.ง.ด.3 หากผู้รับเงินเป็นบุคคลธรรมดา และแบบ ภ.ง.ด.53 หากผู้รับเงินเป็นนิติบุคคล การยื่นผ่านอินเทอร์เน็ตจะได้ขยายเวลาออกไปอีก 8 วัน

ผู้ถูกหักไม่ได้เสียเปล่า ภาษีที่ถูกหักไปถือเป็นเครดิตภาษี สามารถนำใบหักภาษี ณ ที่จ่ายไปใช้หักออกจากภาษีที่ต้องชำระตอนยื่นแบบประจำปีได้ หากถูกหักไว้มากกว่าภาษีที่ต้องเสียจริง จะได้รับคืนส่วนต่าง จึงควรเก็บใบหักภาษีทุกใบไว้ให้ครบ

หากผู้จ่ายไม่หัก ผู้จ่ายเงินต้องรับผิดชอบนำส่งภาษีจำนวนนั้นเอง พร้อมเงินเพิ่มและเบี้ยปรับ จึงเป็นความรับผิดชอบของฝ่ายผู้จ่ายที่ต้องหักให้ถูกต้อง ไม่ใช่ของผู้รับเงิน